bla bla

als geen ander

Trouwen italie

Trouwfilms maken is niet een kwestie van slowmotion beelden achter elkaar zetten met een pianomuziekje eronder. Het is andermans verhaal vertellen, waarbij over elk frame wordt nagedacht en het verhaal van dat ene paar (jullie) wordt verteld. In plaats van je portfolio vol cliché shots te stoppen. Althans, dat vind ik.

[foto bij Elke Verbruggen].

Diego

Moments of frame

Filosofie /

unieke verhalen. unieke bruiloften

Elke bruiloft is anders. Elke trouwfilm dus ook. Ik weet van te voren niet hoe ik de film edit en ik zoek de audio pas uit na de bruiloft. Ik moet een dag ‘voelen’ en ervaren, kijken welke sfeer er hangt, hoe jullie gasten zijn en reageren en hoe de ‘flow’ is. Dan krijg je iets unieks.

minimalisme | terug naar de basis

Mij zie je niet de show stelen met apparatuur of met drones vliegen tijdens de ceremonie. Het draait om jullie, niet om mij. Ik houd het klein, waarbij de focus volledig op jullie ligt. Natuurlijk werk ik met high-end apparatuur, maar ik zorg dat de gasten niet naar mij of mijn gear kijken.

F*ck slowmotion

Nee, grapje. Slowmotion kan emoties versterken. Bottom line: je moet niet altijd slowmotion inzetten. Timing is alles. Het moet iets toevoegen. Natuurlijk gebruik ik slowmotion (tot 120fps), maar alleen als het verhaal en beeld dit kan hebben. Niet omdat je dan – wat de meesten denken – ‘cinematic trouwfilms’ maakt. 

ik ben er niet - maar zal er zijn

Even een diepgaande quote (ja, ik ben ook tekstschrijver). Ik bedoel vooral te zeggen: ik ken mijn plek en plaats. Alle shotjes vang ik, maar niet ten koste van dierbare familie en vrienden. Ik blijf op afstand, maar kom zo nodig dichtbij. Geen commando’s: doe wat je wil. Fladder en geniet van het moment.

het is niet mijn film, maar jullie film!

Jullie film. Niet de mijne. Doe er lekker mee wat je wilt. Draai ‘m grijs, zwart, groen of deel ‘m met familie, vrienden of de hele wereld. Ik begrijp simpelweg niet dat videografen zeggen of vinden dat het hun film is. Of dat ze restricties mogen opleggen. Ooit een plastisch chirurg horen zeggen “kijk die vrouw loopt met mijn borsten”. Of een tandarts die trots op de zijn 20 kronen. Doe lekker normaal. Je betaalt ervoor en het is van jou. Ik vind het een eer dat ik jullie dag mag filmen en natuurlijk zet ik, als ‘kunstenaar’ mijn handtekening (logo) erop. Maar doe vooral wat je niet laten kunt en focus niet op eventuele restricties.

Ga maar even niet in de zon staan zoenen.

Damn, wat zie ik veel fotografen (ja, sorry jongens en meisjes) die het koppel lekker zoenend in de zon zetten om ‘hun’ shots te maken, shots die zij nodig hebben voor Instagram of zij gewoon altijd willen maken omdat ze er goed in zijn. Is dat erg? Nee, niet per se. Maar als je ziet dat het bruidspaar er geen zin in heeft, het niet bij ze past of wil genieten van hun dag, laat het dan los. Het is niet jouw show. Zelden zet ik stelletjes zoenend in de zon of geef ik ze commando’s. Ik doe wat bij jullie past, waar jullie je fijn bij voelen en wat past binnen de dag. Je moet jezelf herkennen in de film en het is niet mijn film, maar jullie film. Natuurlijk check ik elk details en composities en neem ik jullie bij de hand als jullie dat prettig vinden. Maar doe vooral wat je prettig vindt..

Ik ben assistent fotograaf

Haha, grapje! Toch stel ik me soms op als fotograaf. Wat doen mensen namelijk die merken dat ze gefilmd worden of hun gesprekken worden opgenomen? Inderdaad, die gaan zich anders en heel correct gedragen. Of ze lopen weg, gaan een beetje raar lachen of trekken op poephoofd. Fotografie is wat geaccepteerd en dat verandert doorgaans niet de houding van iemand. Dus mezelf voordoen als fotograaf, zonder grote camera’s, tassen en gimbals, helpt me enorm om toffe shots te maken.

denk mee, maar script niet

Er zijn collega’s die draaiboeken aanpassen en de hele dag aanwijzingen geven. Zonde, want de dag vliegt al voorbij en het is jullie dag. En je wil jullie dag terug zien op film, niet iemand anders dag. Natuurlijk geef ik kleine tips: ik heb tenslotte tientallen bruiloften bijgewoond. Ook zal ik soms aanwijzingen geven: bijv. als je je smartphone in je broekzak hebt van je trouwpak (spoiler: dat is lelijk). Regelmatig krijg ik van een fotograaf het compliment dat ik zo scherp ben op details en omgeving, 

Prachtige details, geen fancy shit

De films uit mijn portfolio ziten vol geluidjes en overgangen. Zelden gebruik ik fancy overgangen. Hier zijn een aantal redenen voor: a) iedereen doet het, dus is het redelijk cliche en hebben gasten als snel iets van ‘dat ken ik van internet. b) het is niet tijdloos. Waar je oom en tante vroeger de vakantiefilmpjes van Mallorca zo bewerkte, dat beelden rondvliegen, in elkaar overgingen als een waaier of vuurballen. Dat was toen hip, maar nu is je film echt verpest. Kortom: maak iets tijdloos en laat het iets toevoegen. Subtiele overgangen zijn prima, sound effects ook, maar schiet niet door.

geluid is de halve film

Ik durf wel te stellen dat geluid de halve film is. Zonder geluid geen beleving en zonder geluid minder emoties (kijk maar naar films als Batman, Pirates of Inception, waar Hans Zimmer de film naar een hoger level tilt). Bij trouwfilms is het niet anders. Geloftes en speeches moeten kraakhelder zijn (Tascam DR10L) en je moet niet besparen op je audio. Ja, licenties van goede muziek kosten geld, maar besparen op stock free geluidjes is zo zonde. En sounds effects laten je alles herbeleven. De knisperende takjes als je in het bos loopt en de wind als je op het strand trouwt. Kortom: sound sound en film.

Film niet alle cliche momenten

Ik film veel, maar niet alles. Altijd is er die afweging: ga ik voor dit beeld of ga ik voor dat beeld. Groepsfoto’s filmen? Nee, ik zoek het liever in wachtende mensen die de tijd doden op een creatieve manier. Veel toffer om te zien voor jullie. En natuurlijk film ik als papa weggeeft (duh), maar ik focus als het lukt ook zeker op mama. Want die is zoooo trots. En ringen aanschuiven op video? Mwah, ik doe dat niet vaak. Dat beeld van die ring die heel. moeilijk om die vinger gaat en jullie spanning van “f*ck, gisteren paste ‘ie nog”. Lachende gasten vind ik dan mooier.

Ik ben trots dat ik onderdeel van de dag mag zijn

Geen commercieel gedoe of “ik zat liever thuis, maar het betaald goed”. Ja ja, die videografen ken ik! Ik geniet van een bruiloft: van de mensen, hun kleding, de sfeer, de momenten die je weet dat gaan komen, maar zeker ook de momenten die je niet verwacht. Met een glimlach leg ik die vast. En als iemand een praatje maakt en zegt dat hij ook filmpjes maakt, klets ik lekker mee. Niet uit de hoogte, maar toegankelijk. En natuurlijk houd ik m’n kop als het moet 😉 Het draait om jullie!

Put some soul in it & trust your eyes

Het is geen kwestie van de beste camera. De beste lenzen. De iPhone van nu, is namelijk de dure camera van jaren terug. Add some soul in it, zoals Philip White dat mooi zegt in onze business. Maak een connectie en voel de dag aan. Vele malen belangrijker dan rondjes lopen met je gear. En vertrouw je ogen. Die werken vaak beter dan dat doorgeslagen ‘cinematic-trouwfilm-gelul’. Who cares: het moet er goed uit zijn. Breek die klote regels als het mooier wordt. Blijf niet hangen in de zogenoemde regels. Je bent Christopher Nolan of Tarantino niet en je hebt geen 2 jaar de tijd. Nee, 8 uur. Dus gaat het om wat er tof uit ziet of hoe Hollywood het ‘cinematische’ bedacht heeft. Precies, doe de f*ck normaal (collega).

Voel de vibe & f*ck het draaiboek

Niet helemaal waar, want het draaiboek is erg handig. Maar ik ren niet als een kip zonder kop naar de volgende momenten toe. Ik voel de vibe, de gasten, de sfeer en probeer door jullie ogen naar de dag en locatie te kijken. Voorbeeld: Op mijn Italiaanse bruiloft zag ik dat de bruid op de dansvloer ineens even om zich heen keek en besefte in wat voor toffe droom ze zat. De lichten van de DJ kleurde het prachtige gebouw. Dat shot, de lichten op het gebouw, zegt haar in de film 1000x meer dan het aansnijden van de taart. 

Ik draag geen pet

Geen idee waarom alle videografen een pet (snapback) dragen. Ik doe dat niet. En doorrrrr.

Ik ben niet die ene oom

Je weet wel, die met die grote camera op zijn nek en waarbij je op verjaardagen altijd uren naar zijn vakantiefilms moest kijken. Lees hieronder maar eens, ik ben dat niet. NIET. N I E T.

F*ck gimbals, Ronin's en stabilisators

Mijn camera heeft interne stabilisatie en de meeste lenzen ook, dus geen getril of geschok. Maar een gimbal gebruik ik zelden: het is te smooth. Als iemand rent, wil je meedeinen en als iemand loopt, wel je rustig meelopen. Je bent als kijker onderdeel van de dag. Smooth met een gimbal lopen en draaien geeft dit gevoel absoluut niet. Focus maar eens op beelden van videografen: is het niet té smooth? Je moet het voelen, erbij zijn en onderdeel van de dag worden.

Dit is het einde

Meer punten heb ik namelijk niet.

Ik DOE DIT NIET

Ik ben niet die ene oom

Videograaf bruiloft onopvallend
Oom videograaf

We kennen ‘m allemaal. Die ene oom met die grote handycam die alles filmt. Als je nu met een jaren 80 camera op je schouder loopt, word je uitgelachen. Wist je dat veel videografen er vandaag de dag niet anders bij lopen. Nou ja, in een modern jasje. Ik doe dit niet: je steelt de show, leidt af, focust heel veel op je apparatuur, mensen lopen met een boog om je heen en je loopt iedereen in de weg. Het is jullie show, niet de mijne. Je zal mij dus nooit zo zien rondlopen op jullie grote dag.

NIEUWSBRIEF
ZONDER NIEUWS,
WEL VOL HUMOR & WEETJES.

SCHRIJF JE IN.

BE SOCIAL /